داشتند و سخت مورد احترام انبيا و امامان واقع شدند و در قيامت از چهره‌هاى برجستهء بهشتيان‌اند ، اگر بنا باشد كه معناى اعمى را كورى چشم ظاهر بگيريم بايد معتقد به اين مطلب شويم كه اينان در عين برخوردارى از ايمان و عمل صالح در قيامت از تماشاى مناظر بهشت و نعمت‌هاى حق و زيبايىهاى جهان ديگر محروم خواهند بود ! ! در حالى كه اين تلقى با اين آيهء شريفه كه مىگويد : « . . . فِيها ما تَشْتَهِيهِ الْأَنْفُسُ وَ تَلَذُّ الْأَعْيُنُ . . . » « 1 » . . . . و در آنجا آنچه دل‌ها مىخواهد و چشم‌ها از آن لذّت مىبرد آماده است . . . ابداً مطابقت ندارد و مخالف قرآن است . پس بايد به معنايى كه از اهل بيت عليهم السلام رسيده و آن عبارت از كوردلى است تن دهيم . تأويل قرآن به دست راسخون در علم بر اين پايه مىبينيد كه آيات متشابه و مبهم به شدّت نيازمند به تأويل يعنى يعنى حمل بر خلاف ظاهر و باز گرداندن از معناى ظاهر به معناى ديگر است ، اين كارى است كه خدا آن را فقط بر عهدهء خود و راسخان در علم مىداند . « . . . وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ . . . » « 2 » . . . . و حال آنكه تفسير واقعى و حقيقى آنها را جز خدا نمىداند . و ثابت قدمان در دانش [ و چيره‌دستان در بينش ] . . .

--> ( 1 ) - زخرف ( 43 ) : 71 . ( 2 ) - آل عمران ( 3 ) : 7 .